Palliatieve Verliesbegeleiding voor jongeren in de pubertijd

Doe mij maar een nieuwe toekomst

Vraag aan een klas van jongeren het volgende: ‘Stel, jij zou nu weten dat je nog drie maanden te leven hebt, wat zou jij dan doen? ‘en het merendeel geeft aan dat ze direct willen stoppen met school: erop uit trekken, de wereld verkennen, tijd doorbrengen met familie en vrienden’ Bijna iedereen reageert zo.

Behalve dat meisje met een ernstige hersentumor. Zij zegt: ik wil het liefst zo lang mogelijk naar school gaan, erbij horen, werken aan mijn ideale toekomst. Een groot verschil tussen gezonde jongeren en jongeren die al vroeg geconfronteerd zijn met een ongeneeslijke ziekte en soms ook oog in oog met de dood staan. De vragen die deze jongeren te beantwoorden hebben verschilt wezenlijk van die van gezonde jongeren. Er is veel materiaal beschikbaar voor na het overlijden, en dan voor de nabestaanden, ouders, broertjes en zusjes. Vooral voor alle mensen in soorten en maten die in de rouw zitten, waar het verlies direct onder hun huid is genesteld.

Waarom Palliatieve Verliesbegeleiding voor jongeren?

Voor direct getroffenen, voor jongeren die in een korte tijd hun perspectief moeten veranderen is weinig geschreven, gemaakt en ontwikkeld. Wat betekent het voor jongeren als alles in het perspectief komt te staan van een korte tijd om te leven? Dat zij voor hun ouders misschien uit zullen sterven?

Doe mij maar een nieuwe toekomst ’ is op verschillende manieren inzetbaar

  • Enerzijds als project of thema wanneer er nog geen sprake is van verlies binnen MBO en HBO onderwijs.
  • Anderzijds als er concreet sprake is van een naderend afscheid op een school of in een klas binnen MBO en HBO onderwijs.
  • Individueel voor getroffen jongeren als onderdeel van palliatieve leerlingbegeleiding
  • Individueel voor getroffen jongeren in de thuissituatie.

Alle vier bovengenoemde bijeenkomsten kenmerken zich door: Het ingang brengen van een bewustwordingsproces.

Uit onderzoek van Synnovate in opdracht van SIRE blijkt dat één op de vier Nederlanders het contact met een dodelijk zieke kennis laat verwateren. In klassen kan de confrontatie hiermee leiden tot een sociaal isolement van jongeren. ‘Ik ben er nog’ speelt een belangrijke rol, zeker ook voor jongeren, om aan te geven dat ze wel degelijk nog in het leven staan;

  • Als ik me kwetsbaar voel, naakt, overgeleverd aan een proces waar ik geen directe invloed op heb…zoek ik de warmte van een zacht, wollen dekentje, mijn lievelingsblouse of een fel gekleurd sjaaltje om duidelijk mee te maken “Kijk mensen, kijk mama en papa, ik leef, ik ben er –nu– nog”